Test Automation Days 2026 – Wat bleef hangen, wat niet

Onze collega Rutger Tummers, een ervaren tester met een focus op toegankelijkheid en werkzaam bij Schiphol, was aanwezig bij Test Automation Days 2026. Vandaag blog 2: Wat bleef hangen, wat niet

1. Welke talk vond je het meest inspirerend?

De Contract Testing workshop van Bas Dijkstra. Het cruciale inzicht: je hebt de consumer en provider niet tegelijkertijd actief nodig in dezelfde omgeving. De frontend doet een call tegen een mock, legt vast wat hij verwacht terug te krijgen, en dat contract wordt opgeslagen in een repository. De backend valideert vervolgens of hij aan dat contract voldoet. Beide kanten kunnen onafhankelijk van elkaar checken of het veilig is om te deployen.

Bij Schiphol werken we met veel teams die afhankelijk zijn van elkaars API's. De setup vraagt wat werk, maar het idee is solide en het potentieel voor minder deploy-angst is groot.

2. Welke talk was het grootste dieptepunt?

UiPath. Het concept staat haaks op hoe ik naar testen kijk. De belofte van low-code testtools is altijd hetzelfde: nu kunnen ook mensen die niks weten van testen, gewoon testen! Maar als je mensen wilt laten testen en ze weten niet hoe, dan moet je ze dat leren. Punt.

En dan nog praktisch: een low-code testplatform heeft ook een leercurve. Leer dan gewoon Playwright. Zelfde investering, maar skills die je overal kunt meenemen. De demo bevestigde de scepsis — de AI had zichtbaar moeite met een vereenvoudigde bankapplicatie. Antwoorden op de vraag wat je doet als het misgaat in een complexe situatie, kwamen niet.

3. De keynote 'The Death of Test Engineering' — wat vond je ervan?

Een Amerikaan, vanuit zijn studeerkamer in Arizona, via Teams. Zijn stelling: test engineers zijn de nieuwe travel agents. Net zoals het internet de reisbranche heeft overgenomen, gaat AI ons werk overnemen.

Provocerend, maar niet zonder kern. Ik zou het scherper stellen: als het resultaat van je werk slechts testscripts en testsuites zijn, hoe goed ook, dan komt de technologie je inhalen. Testen is zoveel meer dan dat — risico's inschatten, systemen doorgronden, communiceren wat ertoe doet. Hij verwees zelf naar James Bach en Michael Bolton, en de Rapid Software Testing-filosofie. Een goede herinnering aan wat testen in de kern eigenlijk is.

4. Welke talk heeft je het meest aan het denken gezet?

Twee eigenlijk.

Tests Remember What We Forget was een van de hoogtepunten. Tests als documentatie van architectuurbeslissingen, als reminders voor de toekomst. De vraag die me bijbleef: wie moet er geïnformeerd worden door deze test? Schrijf je je tests op de juiste plek op basis van dat antwoord? Simpel gezegd, maar ik merk dat ik er sindsdien anders naar kijk.

Who Tests the Testers? keek ik ook naar uit — het is een vraag waar ik zelf mee worstel. Hoe toon je aan dat het testen beter gaat dan eerst? De talk was filosofisch van insteek, wat ik op zichzelf waardeerde. De metric die hij noemde — change failure rate, hoeveel releases moeten teruggerold of gehotfixt worden — is interessant. Een eenduidig antwoord op de vraag die hij zelf poneerde, had hij niet. Maar dat is ook eerlijk — en de vraag stellen is al waardevol genoeg.

5. Algemene indruk?

Goede editie, met één opvallende tweespalt. Aan de ene kant talks van mensen die ons vak serieus nemen: wat hebben we geleerd, hoe worden we beter, hoe helpen we elkaar? Aan de andere kant vendors die AI-oplossingen verkopen die, als je hun redenering doortrekt, onze baan overbodig maken.

Dat je die twee werelden op één conferentie bij elkaar zet, begrijp ik niet helemaal. Als het budgettaire keuzes zijn: prima, volgende editie alleen de mensen die ons vak verder willen brengen, en ik kom graag terug.

De talks die me bijbleven daagden me uit om anders te denken over wat testen eigenlijk is. Niet alleen een technisch proces. Testen is eerst en vooral mensenwerk — en dat laat zich niet zomaar wegautomatiseren.